HISASHIBURI NE!!!

Kamusta naman ang blog ko.
Kala ko mabubura na ang blog ko kasi hindi ako nakakapost kahit once a week.
Ano bang nangyayari sa akin after ko na makuha ang lisensiya ko.
Okay sige kwentohan ko kayo.

Itong november nagtry akong magapply ng trabaho.
Pinaalagaan ko si yuina sa kuya ko.
Inumpisahan kong humingi ng tulong sa timog.
Nanghingi ako ng no. ng broker o nangangailangan ng trabaho.
Sad to say isa lang ang nakuha ko at malayo pa sa bahay ko.

Dahil nasasanay na akong magmaneho, lagi ng iniiwan ni hubby ang kuruma sa akin.
Masakitin rin kasi si yuina kaya ako na ang nagdadala sa kaniya sa doctor kahit na hindi magtaxi.
Pag nakakaluwag ako sa araw inuumpisahan ko naman humanap ng trabaho sa mga kakilala kong nagkakaishiya rin.
Tanong kung may alam silang naghahanap ng trabaho.

Nagpunta na rin ako sa hello work pero wala rin trabaho na gustong tumanggap na ng gaijin.
Nakakainis kasi kung noon madali lang talaga ang makahanap ng trabaho.
Pero ngayon walang wala na.
Isa pa kapag iniinterview nila ako ang unang tanong nila sa akin ay kung may anak ba ako?!
Lagi rin nilang sinasabi na istorbo daw sa trabaho ang may anak.
Kasi kapag nagkakasakit kinakailangan umuwi o magabsent.

Totoo naman!
Kaya lang kasi parang nakakainis talaga!!!! grrrrrrrrr!!!! gusto ko ng tulungan ang family ko pati na si hubby.
Nalaki na si yuina at kaylangan ko ng ipunan ng pang future niya.
Kanina nag try ulit akong tawagan yun no. na bigay sa akin ng tita ko.
Yappa! kodomo iru to komaru datte!.

Ang bad ko kasi noon wala pa akong anak makahawak lang ako ng pera ginagastos ko na.
Ngayon ano ang hirap na ng buhay tapos ngayon pa lang ako kikilos.
Sobrang nakakapanghinayang.
Meron ngang natitira pang kaishiya na pwede kong pasukan kaya lang kimateru na kaylangan mag zangyou araw araw.
Hindi pwede na teiji lang.
Isa pa malayo ang trabaho at medyo mabigat.
Pero kung makapag usap kami ni hubby baka tanggapin ko na alng ang work na yun kahit na ikamamatay ko na para lang sa anak ko at family ko.

MAY LISENSIYA NA AKO YATTA!!!!!

Wow sarap ng feeling kapag nagtatagumpay ka sa mga pinaghihirapan mo.
Nakuha ko na ang lisensiya ko kahapon 10/30/09 sa HIRABARI (License Center).

1 to 100 ang exam kaylangan makapasa ng 90% sa awa ng diyos nakakuha ako ng 92 pasang awa pero pumasa na rin kahit papaano.
4 kaming mga pilipino 1 nag amerikano at pinalad ako dahil ako lang ang nakapasa yun ibang pilipino hindi nakapasa, pati nga yun amerikano hindi rin.
Sa daming student na nag take ng exam puros nihonjin ang nakasabay kong kumuha ng lisensiya.

Buti na lang at may nakasabay akong nihonjin na student din sa pinasukan kong driving school,kaya kapag may hindi ako naiintindihan, sa kaniya ako nagtatanong.
Kaclose ko na rin kasi siya 18 years old pa lang siya buti nga at mabait at mahinhin.
Ibahin ko na ang usapan ha.

Ayun sa naranasan ko talagang mahirap ang kumuha ng lisensiya sa japan.
Kahit nga yun nagdadrive na sa pinas hindi pa rin nakakapasa kasi mahirap na ang exam pag dating sa hirabari.
Halos dumugo ang ilong ko kakabasa ng exam buti na lang at napagaralan ko ang lahat.
Yun ibang mga pilipina na nakilala ko nakakailang balik sila para lang sa student license.
Magastos at nakakapanghinayang kung hindi ipagpapatuloy.

Ngayon nagdrive na ako kahapon sa labas at si hubby ang unang sakay ko gamit ko rin ang sasakyan niya.
Hindi pa nga sure kung ibibili niya ako ng sasakyan.
Pero sa tingin ko malamang na ibili niya ako kasi takot lang niya na maibangga ko ang sasakyan niya.
Kaylangan ko rin kasi kung magtatrabaho ako at isa pa hindi kasi ako kumportable sa sasakyan niya dahil hindi yun ang nakasanayan ko idrive noon nagaaral pa ako.

Ang feeling wala lang parang normal lang mas nakakapagod pa nga ang magkaroon ng lisensiya kasi ikaw na mismo ang magdadrive kapag pupunta ka sa malls o magkakaimono.
Kapag pagod no choice.
Naguusap pa lang kami ni hubby kung maghahanap na ako ng work.
Pero yun totoo gusto ko muna magpahinga kasi sobrang pagod ko noon nagaaral ako.
Ni hindi ko na rin mahawakan si yuina kasi pag uwi ko bukas agad ng libro.

STUDENT LICENSE YATTA!!

Oct 6 pumasa ako sa driving test ko sa driving school binigyan nila ako ng certificate na nagsasabi na nakapasa ako sa stage 1.
Next day nagpunta kami ni hubby sa hirabari para doon ako magtake ng exam dahil si hubby ay magrerenew ng license niya sabay na rin kami nagpunta.
Para rin kumukuha ka ng passport at may mga interview.

Una kabado ako at nagaalala baka hindi ko maipasa ang exam kasi mahina ako pag dating sa english.
Pero noon nagtest na kami swerte ko dahil lahat ng nireview ko aba parehas sa lumabas sa exam.
40 mins lang ang test pero natapos ko ng 15 mins 1-50.
Kaylangan walang bababa sa 90% ang score.
Pag nagkamali ka na ng 5 wala na bagsak na.

Mabilis ako natapos kaya inulit kong basahin ang questions.
Baka kasi may hindi ako nasagutan at mali ang pagkakaintindi ko.
3 lang kami sa room may isang hapon at isa naman pilipina.
Noon una ayaw akong kausapin ng pilipina pero nagtry ako na kamustahin siya.
Buti naman at sumagot siya,matanda siya sa akin kaya inaate ko siya.

Syempre after ng exam usap kami nun pilipina tinanong niya ako kung first timer lang ba ako?!
Sabi ko oo tinanong ko siya kung first timer rin ba siya.
Una ayaw niya ako sagutin after ng 2 mins sabi niya hindi pang 8 times ng balik niya,kasi hindi siya makapasa.
Ang hirap nga talag ng exam kung hindi mo pagpupuyatan.
Nagalit yata sa akin yun pilipina kasi nagtanong pa ako.
Hindi ko naman alam,pero noon umupo siya sa tabi ko salita na siya ng salita kahit na ayaw ko siya makausap kasi magagalitin nga siya.
Hinihintay ko si hubby breaktime kasi niya.
Umupo siya sa tabi ko tapos yun pilipina salita na ng salita nihonggo ang salita niya.

Sabi ko kinakabahan ako kasi baka bumagsak ako?!.
Sagot ni pinay oo bagsak ka niya kasi first timer ka lang.
Nainis ako sa kaniya kasi kala ko papagaanin niya ang loob ko hindi pala.ok lang sino ka?!
Sobrang inis ko sinabi ko sa kaniya na hindi naman lahat ng first timer tangga,kung magaaral ka ng seryoso makukuha mo yun sagot db?!
Yun mga tiyahin ko at ate ko bat nakapasa sila?!
Namumula sa galit yun pinay at sabi niya baka naman gurang na yun?! hello sino kayang mukhang gurang kaloka ka.
Sinagot ko nga siya ng hindi ate talaga lang may utak ang tao kasi ginagamit hehehehe LoL nagalit si pinay.

Kakainis kasi siya minamaliit niya lahat nakatikim tuloy siya hehehehe.
Eto na lumabas na sa monitor yun nakapasa at hindi nakapasa.
Nauna na ako kasi nagmamadal;i na ako para hindi ko na makasabay yun pinay.
sinabi ko yun No. ko tapos sabi nun babae omedetou!!!
Ha ano nakapasa ako?!
OO daw ang score ko 98 wow db galing ko isa lang ang mali ko.
Yun pinay naman nun pagkakuha niya nun result ng exam niya umalis na at hindi man lang nagpaalam galit kasi.

Kinuha ko na yun student license ko at ang sarap ng feeling kasi makakapag drive na ako sa labas kung dati sa loob lang ng school ngayon sa roads na talaga.

FIRST DRIVING TEST AND MY BIG MISTAKE

Mga maling nagawa ko dahil sa pagka praning ko.

Mga dapat kong iwasan na pagkakamali at mga mali ko na dapat kong baguhin.

Yan lang naman ang pinagkakaabalahan ko ngayon.

Kala maliit pero malaki yan.

Record ng driving lesson ko stage 1 hangang stage 2.

HUHUHUHUHUHU!!!!!!
Kakainis bumagsak ako sa first driving test ko.
Everyday na lang lagi akong nagkakamali.
Yun una mali-mali ako nasanay ako unti-unti kaya lang yan test na nga saka pa ako bumagsak.
Aaminin ko hindi madali ang driving lalo na kapag pinaguusapan ang kaligtasan.

Hindi naman ako reckless mag drive kaya lang nagagather ako pag dating sa zigzag at s crunk.
Kapag naman renshu lang napeperfect ko.
Isa pang mahirap sa lesson ko yun test paper.
Kaylangan wag bababa sa 90% ang score.
kaya jibun no benkyou ako ngayon.

Wednesday na ulit yun 2nd test ko kapag bumagsak ulit ako pwede pa naman ulitin kapag hindi makapasa.
Yun nga lang sayang yun pera kasi every driving test may babayarang 5850¥.
Naiiyak ako kala ko last test lang yun pwede pa palang ulutin,pero sisiguraduhin kong next time ipapasa ko na.
Usapan namin ni hubby sa bday niya yun ang gift ko,pero muri kaya okay lang daw makakuha lang ako ng lisensiya.

I MADE IT

Dahil sa kakulangan ng cabinet at kasikipan ng bahay namin.
Sobrang dami ng gamit ni yuina bumili ako ng cabinet at ako na rina ng nagassemble.
Lalagyan ng abubot ni yuina .
Nakatulong naman sa room kasi nawala na yun makalat at hiwahiwalay na gamit ni yuina.
Ang sikip lang kasi ng bahay namin kaya wala kaming gaanong cabinet.

Yun isang room namin ginawa na lang naman taguan ng gamit .
Sa isang room lang kami natutulog kakaunti lang nag cabinet kaya nakakainis gusto ko ng maglipat!!!!!!!!!.
Ang hirap maglinis kapag masikip ang bahay.
Yun alikabok sumisiksik sa ilalim na hindi ko malinisan.
Hindi naman pwedeng pabayaan kasi may batang makulit na pulot ng pulot ng kahit ano at isusubo sa bibig niya.

NICHIRENSHOUSHU

Pinanganak akong isang katoliko,ngayon dahil sa nakapangasawa ako ng ibang relihiyon minabuti ko at si yuina na makibahagi sa relihiyon ni papa.
Hindi ko napagisipan ng sobra pero simula palang ng nakilala ko at simula ng napangasawa ko si papa tinangap ko na ang magiging kalagayn ko.
Hindi ko ito pinagsisisihan kahit na bahagi na ako ng ibang relihiyon hindi pa rin maaalis ang pagka katoliko ko.

Natutuwa ako dahil mababait naman sila at mainit ang pagtanggap nila sa amin ni yuina.
Hindi rin mahirap intindihin ang salita nila at dasal.
Hindi ko nga lang matagalan ang 1 oras na naka luhod.
Unang beses ako nakapunta sa otera nila naninilaw ang paligid sa kulay ginto,halos puros ginto ang nakalagay.
Sabi ni hubby lahat daw ng nakalagay doon ang gawa sa ginto.
Sa bahay nila hubby malaki rin ang butsudan nila at ginto ang paligid at sulat nito.

Malawak at lahat ay puros kulay itim ang suot.
Si yuina lang ang naka puti dahil bata pa siya.
Medyo nahirapan lang kami habang nagsasalita na ang pinuno sa kanila dahil nagiingay si yuina at sobrang magalaw.
Eto na yata ang simula ng buhay namin 3 sana maging 4 hehehe.
Nang papauwi na kami maraming abaachan ang lumapit kay yuina at kinarga nila ito.
Hindi naiyak si yuina kahit na kinakarga siya ng ibang tao kaya tuwang tuwa sa kaniya.

Sayang nga lang at wala ang tunay niyang lola.
Pero una palang kung magkataon na nagkita kami sinabi ko kay hubby na mag aaisatsu pa rin ako.
Unti-unti ni hubby sinasabi sa akin kung anong dahilan ng nanay niya kung bakit hindi niya ako matanggap ay ang 2 dahilan.
Una ibang lahi ako.
Pangalawa sobrang bata ko kay hubby 20 years ang gap namin 2.
Medyo na lungkot ako pero sinabi ko na lang kay hubby wala na tayong magagawa kasi hindi naman natin pwedeng baguhin ang edad ko.

Pinalakas na lang ni hubby yun loob ko kasi nakikita niya na medyo napagisip ako.
Sinabi na lang niya na dapat wag kang malungkot kasi ikaw ang mahal ko at pinili ko.
Dadating din ang panahon na maaayos din ang lahat.
Sana nga everyday kong pinagdadasal.