HEP HEP HURRAY!!!!!

Hay sa hinaba haba ng prosisyon sa japan din ang bagsak.
Alam niyo na ibig ko sabihin.
5 am gumising kaming 3 para maghanda,6 am kami imulis papunta sa nyuukan.
9 nag bukas kaya pumasok na kami para hindi kami malate at marami kasing tao.
Dahil nagiiyak si yuina si papa ang nagpasa ng papers para sa akin.

Mainit kasi sa loob kaya si yuina iyak ng iyak.
Tingin ng tingin sa amin yun officer kasi hinubadan ko si yuina g damit kasi pawis na pawis at iyak ng iyak.
Naawa siguro siya kaya lang ayaw niya ipakita sa ibang mga taong makakakita.
Antay kami ng 20 mins simula ng pinasa namin yun papers.
Tinawag yun name ko syempre kabado pero ok lang kasi alam ko na rin ang isasagot ko.
Kinausap kami ng officer nilapag ang nakakagulat ng Dep!
Pirmahan daw namin yun.

Tinginan kami ni papa 5 beses inulit ng officer yun sinabi niya kasi ayaw ko pumirma.
Pero alam ko naman yun mangyayari.
Edi natapos din sa pirmahan.
Pinapasok kami sa isang kwarto bawal kami lumabas kung hindi kinakailangan.
1 hour kami ng hintay.
Then tinawag yun name ko ako lang daw ang pupunta sa isang room,si papa takot na takot.
Pag punta ko sa room kami lang 2 ng officer.
Pinapirmahan niya ako ng mga papers na dapat ko pirmahan.
Explain niya lahat.
After nun pirmahan,pinatawag sa akin yun anak ko at si papa.

Sinabi ng officer na ok na lahat wag ng gagawa ng masama ha.
Then binigay nila yun agimat ko hehehhe.
Syempre si papa ang naka kuha tinignan niya.
Sabi ng officer may tanong pa ba kayo?
Sabi namin wala na po.
Oh sige makakauwi na kayo.
Yes makakauwi na daw kami hehhehe saya diba.
walang kaba kaba.

BUKAS NA EXCITED!!!

haaaaaa~ hinga muna ako ng malalim!
Totoo kahapon pa ako hindi mapakali.
Hindi na nga ako nakatulog at hindi ako dalawin ng antok.
Inalala ko pa yun mga nasabi namin last time na nagpunta kami.
Syempre kinakabahan hindi ko yun maikakaila.

Pero masaya kasi alam ko na hinding hindi ako pababayaan ng asawa ko.
Totoo naman na nagmamahalan kami at ayaw namin malayo sa isat-isa.
Sana lang maging maayos ang lahat bukas wag akong dalawin ng takot para hindi ako mablanko.
5 am ang alis namin 9 am kami pinapapunta, after nun kung makakalabas ako mamamasyal kaming 3.

PHONECALL!!

Yeah first of all.
Hindi ko talaga alam kung anong nararamdaman ko.
Naghalohalo lahat,kaba tuwa takot at excitement.

UmpisAhan ko na ikwento.
Kaninang 11 am tumawag sa akin si papa.
Akala ko dahil bibigay niya na sa akin yun bayad sa pinabili kong bag.
Hindi pala! tumawag siya dahil ibabalita niya sa akin na tumawag na daw ang nyuukan sa kaniya.

Tinanong ko kung anong sabi?!
Sabi sa akin ni papa pinapapunta na raw kami ng nyukan sa 30.
Dahil daw ang passport,aliencard at yun paper na galing sa kanila.
Una syempre natuwa ako kasi ang aga naman nila tmawag akala ko mga 1 month pa ang aantayin namin hindi pala.

Kung ito na nga yun pinakaiintay namin.
Sayang naman kung hindi ako aasa.
Pero for sure mamimiss ko si yuina nainaalagaan ko.

BULAGA?!!!!!

Wow sobra nashocked ako kahapon around 4 pm.
Yun 9 months na hinihintay ko dumating na.
Nagbababad ako kahapon sa pc adik sa buy n sell kasi naman.
Naka headphone ako.
Meron nagdoorbell una tayo ako sa harap ng pc para tanungin kung sino?!

Natagalan ako magtanong kasi nsa loob ako ng bahay kaya yun damit ko eh para lang ako nakahubad hehhe.
Nainip siguro kaya Nagdoorbell uli.
Kaya inangat ko yun phone para tanungin kung sino sila?!
Ang sabi nyukan daw.
Syempre nagmixed yun nasa utak ko at the same time natataranta na ako.

Si babay nagising at naiyak kaya ang ginawa ko kinarga ko si bebe para hindi nila ako pagalitan na bat ang tagal ko.
Binuksan ko yun pinto 4 sila isang babae 3 lalake.
Dahil hindi ako nakapagpalit sabi nun mga lalake pasok ka muna sa loob para magpalit ng damit.
Sabi ko ok sige paplit ako ng damit yun pasok yun babae para magcheck sa bahay.

Una yun mga sapatusan nagcheck sila.
Derederetso na sila sa living at dining namin.
Sa kwartoMarami silang tinignan dun pictures dito pictures jan.
Tanong dito tanong jan.
Mabait naman sila at hindi naninindak.
Sabi sa akin na kapag tinawagan ba kayo ng nyukan at pinapunta kayo makakapunta ba kayo?
Sabi ko oo,Kaya sabi sa akin na sige antayin niyo na lang ang tawag uli namin.

Kelan kaya yun?.
Sana matapos na ang lahat ng ito at maging free na ako.
Para makatulong n ako sa pamilya ko.
Magaaral na rin akong magdrive kaya lang ayaw ko pa kasi si yuina sanay ako na ako ang nagaalaga sa kaniy.
Panatag ang loob ko kapag nakikita ko siya mismo sa aking harap.
For sure mamimiss ko siya pag nagwork na ako.